Përplasjet në Tiranë dhe sfidat e rendit të ri: Një analizë mbi ndikimet e huaja dhe destabilizimin e shqiptarëve

Qeveritë që qëndrojnë gjatë në pushtet shpeshherë përballen me pasojat e gabimeve të akumuluara, të cilat reflektohen përmes pakënaqësive popullore. Një ndër reagimet e para të këtij lloji u shfaq në Zvërnec, ku mesazhet dhe simbolet e përdorura ngritën pikëpyetje mbi qëllimet e vërteta dhe ndikimet e jashtme, duke u perceptuar si një përplasje civilizimesh që synon të ndryshojë imazhin e Shqipërisë. Ekzistojnë pretendime se aktorë të ndryshëm rajonalë, përfshirë shërbimet sekrete ruse, serbe dhe greke, kanë ndërmarrë një fushatë të koordinuar për të komprometuar shtetin shqiptar. Synimi i këtij plani duket të jetë transformimi i Shqipërisë në një shtet me profil të theksuar islamik, jo vetëm në aspektin fetar, por edhe në atë kulturor e gjuhësor, për t'i shërbyer interesave gjeopolitike të këtyre vendeve. Arsimi shqiptar mbetet një objektiv strategjik i këtyre forcave. Që nga periudha historike e marrëveshjeve me Patrikanën e Stambollit, gjuha shqipe është vënë në shënjestër, një qasje që sipas autorit, vazhdon të mbështetet edhe sot nga disa shtete fqinje që kufizojnë të drejtën e shkollimit në gjuhën amtare, duke përfshirë këtu edhe situatën e vështirë në Kosovën Lindore. Në Kosovë, protestat e fundit me pretekstin e mbrojtjes së të akuzuarve në Hagë, përfunduan me vendime politike të kontestuara. Presioni për votimin e ligjeve nën kërcënimin e dhunës ka rikthyer kujtime të hidhura të viteve '90, kur deputetët përballeshin me kërcënimet e regjimit jugosllav. Sot, pamjet e dhunës ndaj përfaqësuesve të popullit në oborrin e Parlamentit të Kosovës përfaqësojnë një plagë të rëndë për demokracinë. Ndërkohë, në Shqipëri, protestat e dhunshme po shfaqen si një përpjekje për të destabilizuar institucionet shtetërore, nga Ministritë e deri te Bashkia e Tiranës. Përdorimi i personave të maskuar dhe mungesa e reagimit efikas nga organet e rendit ngre dyshime të forta mbi prapavijën e këtyre akteve. Sulmet ndaj objekteve fetare, si flamuri i Vatikanit apo kishat, duket se kanë për qëllim nxitjen e përçarjes ndërfetare dhe portretizimin e Shqipërisë si një shtet jo-evropian në prag të proceseve integruese. Në mënyrë të veçantë, vandalizmi ndaj përmendores së Gjergj Kastriotit-Skënderbeut është interpretuar si një sulm i drejtpërdrejtë ndaj historisë dhe identitetit kombëtar shqiptar. Kjo katrahurë, e cila anashkalon institucionet që mund të jenë nën ndikim të huaj, duket se synon shkatërrimin e kohezionit shoqëror në një kohë kur vendi ka nevojë për stabilitet.