Përvjetori i ndeshjes historike: Si e kujtojnë mediat kroate yllin kosovar Kujtim Shala dhe sfidën ndaj ish-Jugosllavisë

Ato ishin ditë të shënjuara nga bashkimi, krenaria kombëtare dhe pasioni i papërmbajtshëm për Kroacinë, duke krijuar një atmosferë krejtësisht të veçantë për mbarë opinionin sportiv. Me pyetjen se kush e realizoi golin e parë historik, e ka nisur shkrimin e saj e përditshmja kroate “Slobodna Dalmacija”, e cila i ka kushtuar vëmendje të veçantë edhe kontributit të legjendës kosovare të futbollit, Kujtim Shalës. Ky i fundit iu bashkangjit përfaqësueses kroate më 17 tetor 1990, duke bërë një hap të guximshëm kundër ish-Jugosllavisë. “Data 17 tetor shënon përvjetorin e një ngjarjeje madhore për sportin kroat, përballjes inauguruese të kombëtares së Kroacisë”, shkruhet në artikull. Saktësisht 36 vite më parë, në stadiumin “Maksimir” të Zagrebit, Kroacia triumfoi ndaj Shteteve të Bashkuara të Amerikës me shifrat 2:1. Sipas autorit Andrej Maksimoviq, në librin e tij “Kroacia – SHBA, tani ose kurrë”, ngjarja përkon saktësisht me frymën e titullit. Ishte një çast i paharrueshëm që la gjurmë të pashlyeshme në histori. Edhe pse rrethanat politike të kohës së ndeshjes janë diskutuar gjerësisht, kjo ngjarje vazhdon të kujtohet me mjaft nostalgji dhe krenari. Në këtë duel të zhvilluar në kryeqytetin kroat, vendasit dolën fitues falë rezultatit 2:1 përballë amerikanëve. Rrjeta u prek për herë të parë nga Aljosha Asanoviq në minutën e 27-të, ndërsa vetëm katër minuta më vonë, Ivan Cvjetkoviq dyfishoi epërsinë. Të dyja këto aksione gole u finalizuan pas asistimeve precize të Marko Mlinariqit. Ekipi amerikan arriti të ngushtonte epërsinë në minutën e 80-të përmes Dayakut, mirëpo avantazhi dhe fitorja mbetën në duart e Kroacisë deri në vërshëllmën e fundit. Kjo datë mbetet simbol i unitetit dhe krenarisë, në periudhën kur shteti udhëhiqej nga presidenti i parë, Franjo Tugjman. Organizimi i kësaj sfide u realizua nën një rrethanë të fshehtësisë së lartë nga krerët e atëhershëm të Federatës Kroate të Futbollit, Mladen Vedrish dhe Rudolf Sabljak, për shkak të tensioneve politike të asaj periudhe. Kontribut të çmuar dhanë edhe mërgimtari kroat Ivan Opaçak, Vinko Hotko dhe Jure Klariç, drejtor i kompanisë “Voçe”, e cila mbuloi shpenzimet prej 90 mijë dollarësh për ardhjen e mysafirëve. Pavarësisht kundërshtimeve të forta nga Beogradi, pasi Federata Kroate ishte ende pjesë e asaj jugosllave, sekretari i përgjithshëm i federatës së atëhershme, Ante Pavlloviq, nënshkroi lejimin e ndeshjes. Sfidimi u zhvillua rregullisht para rreth 30 mijë të pranishmëve në Zagreb. Në fushë për Kroacinë u paraqitën: Ladiç (Gabriç), Vuliç, Drazhiq, Çeliç, Kasallo, Pershon (Zhidan), Kujtim Shala, Kranjçar, Cvjetkoviq, Asanoviq (Mladenoviq) dhe Mlinariq. Në krye të shtabit teknik ishin përzgjedhësi Drazhan Jerkoviq, drejtori i kombëtares Zorislav Srebriç, si dhe bashkëpunëtorët Zdenko Kobeshçak, Joshko Skobllar, Vladimir Lukariç dhe Ivica Grnja.