Zvicër: Përfituan mbi 340 mijë franga ndihmë sociale, Gjykata Supreme refuzon çiftin nga Kosova

Pas gati tri dekadash jetese në Zvicër, një çift nga Kosova ka humbur përfundimisht betejën ligjore për të siguruar vazhdimin e lejeve të qëndrimit në këtë shtet. Gjykata Supreme Federale ka marrë vendimin përfundimtar duke hedhur poshtë ankesën e tyre kundër mosrinovimit të dokumenteve, çka sjell në fuqi urdhrin për largimin e tyre nga territori zviceran. Sipas aktgjykimit të datës 21 gusht 2026, të mbajtur me numrin e referencës 2C_256/2026, bashkëshortët kishin qenë të varur nga skema e ndihmës sociale për rreth 24 vite me radhë. Llogaritjet zyrtare tregojnë se vetëm në intervalin kohor nga viti 2015 e deri në muajin shtator të vitit 2024, shuma totale e përfituar nga fondet publike kishte prekur shifrën e 341.908,50 frangave zvicerane. Të dy bashkëshortët, burri i lindur më 1963 dhe gruaja e lindur më 1965, kishin shkelur në Zvicër që në vitin 1998 së bashku me dy fëmijët e tyre. Pasi kërkesa e tyre fillestare për azil ishte rrëzuar në vitin 1999, autoritetet u kishin siguruar qëndrim të përkohshëm në vitin 2001, duke qenë se dëbimi i tyre në atë periudhë konsiderohej i paarsyeshëm. Më vonë, gjatë vitit 2013, familjes iu dha mundësia e pajisjes me leje qëndrimi për arsye të veçanta humanitare, të cilat u përtërinë në vazhdimësi. Gjatë kësaj kohe, dy fëmijët e tyre arritën të sigurojnë shtetësinë zvicerane, respektivisht gjatë viteve 2007 dhe 2008. Në procesin e shqyrtimit të dosjes, trupi gjykues i kushtoi vëmendje maksimale nivelit të ulët të integrimit ekonomik të çiftit dhe mbështetjes afatgjatë te ndihmat shtetërore. Dokumentacioni zyrtar dëshmon se pavarësisht disa shqetësimeve shëndetësore, bashkëshorti ishte i aftë për të kryer detyra më të lehta fizike, por gjatë gjithë viteve në Zvicër kishte regjistruar vetëm rreth tre vite punë në tregun e rregullt. Nga ana tjetër, bashkëshortja, e cila kishte një pengesë të lindur në shikim, kishte tentuar të angazhohej si pastruese për vetëm pesë ditë gjatë vitit 2010. Autoritetet kompetente të migracionit i kishin tërhequr vërejtjen familjes në disa raste për pasojat e rënda që mund të sillte mbështetja e vazhdueshme te ndihma sociale, mirëpo situata në terren mbeti e pandryshuar. Gjithashtu, u konstatua se gruaja nuk kishte arritur të zotëronte gjuhën gjermane, megjithëse kishte kaluar afro 28 vjet jetese në shtetin helvetik. Për më tepër, gjykata analizoi edhe aspektin e integrimit shoqëror, duke arritur në përfundimin se çifti nuk kishte ndërtuar ura të forta komunikimi me shoqërinë vendase. Rrethi i tyre i kontakteve ishte ngushtuar kryesisht te rrethi familjar, përfshirë fëmijët dhe nipërit e mbesat që ndodhen në Zvicër. Fakti që trashëgimtarët e tyre tashmë gëzojnë pasaportën zvicerane nuk u vlerësua si argument i mjaftueshëm për të justifikuar qëndrimin e mëtejshëm të prindërve. Sipas gjykatës, nuk ekzistonte ndonjë lidhje e veçantë mbështetjeje apo varësie emocionale e fizike mes tyre që do ta bënte të pashmangshme praninë e çiftit në Zvicër. Si rezultat i këtyre gjetjeve, në shtator të vitit 2024, Zyra e Migracionit e Kantonit të Cyrihut mori vendimin për mosvazhdimin e lejeve të qëndrimit dhe urdhëroi dëbimin e tyre nga Zvicra dhe zona Shengen, vendim ky që u la në fuqi përfundimisht nga instancat më të larta të drejtësisë.