Largimi i Edi Ramës është domosdoshmëri, por kryeqyteti nuk duhet të bëhet kurban i zemërimit popullor

Shqipëria dhe Kosova ndodhen përballë një faze të rëndë zhgënjimi, të shkaktuar nga veprimet dhe vendimet e kryeministrit Edi Rama. Vendi ynë nuk mund të justifikojë apo të pranojë privatizimin e institucioneve shtetërore në shërbim të pushtetit dhe oligarkëve, dëmtimin e reputacionit ndërkombëtar përmes skandaleve të lidhura me narkotrafikun, goditjen e zërave opozitarë duke përdorur fondet publike dhe mekanizma ndërkombëtarë siç ishte rasti i agjentit të FBI-së, si dhe tjetërsimin e pronave publike e private pa dijeninë e pronarëve. Pasi kreu i qeverisë u shndërrua në një figurë që vendoset mbi vetë shtetin, kërkesa e qytetarëve është e qartë: Rama duhet të largohet, por Tirana nuk duhet të shkrumohet. Edhe Kosova e ndjen veten të tradhtuar si kurrë më parë, për faktin se në krye të qeverisë shqiptare ndodhet një lider që është etiketuar hapur si “kryeministri më i mirë që ka pasur Serbia”. Për hatër të interesave të Beogradit, Rama inicioi projektin e Ballkanit të Hapur dhe, nën ndikimin e aleatit të tij politik Aleksandar Vuçiq, ngriti për herë të parë idenë e rrezikshme të ndryshimit të kufijve dhe shkëmbimit të territoreve të Kosovës. Më tej, ai e cilësoi veriun e Kosovës si “tokë të askujt”, duke kërkuar që menaxhimi i tij t'i besohej KFOR-it dhe jo institucioneve të rendit të Republikës së Kosovës. Duke mbështetur linjën e Vuçiqit, ai kërkoi gjithashtu organizimin e një konference ndërkombëtare për Kosovën, pavarësisht se shtetësia e saj ishte vulosur përfundimisht që prej vitit 2008. Në arenën diplomatike, Rama ka pozicionuar gjithmonë krahun e tij në mbrojtje të Serbisë, duke dobësuar ndjeshëm pozitat e udhëheqjes kosovare, ndërkohë që Kuvendi i Shqipërisë ende refuzon të miratojë një rezolutë për gjenocidin serb në Kosovë, edhe pse kanë kaluar 27 vite nga mbarimi i luftës. Objektivi kryesor mbetet ndryshimi i qeverisjes dhe jo rrënimi i themeleve të shtetit, duke shënuar kështu kufirin ndarës mes një proteste legjitime qytetare dhe një skenari shkatërrimi. Tirana nuk është Edi Rama, Partia Socialiste nuk përfaqëson të gjithë Shqipërinë dhe shteti nuk mund të trajtohet si pronë personale e askujt. Largimi i Edi Ramës do të shërbente për të ulur tensionet e akumuluara, për të mbyllur plagët e padrejtësive dhe për t'i dhënë hapësirë përgjegjësisë reale politike dhe institucionale. Shteti i së drejtës është dëmtuar rëndë dhe ajo çfarë kërkojnë qytetarët reduktohet në tri shtylla themelore: llogaridhënie, drejtësi dhe dinjitet. Thirrja për largimin e tij nuk nënkupton shkatërrimin e çdo gjëje të ndërtuar, por përbën një apel të fortë që pushteti të mos shndërrohet në një institucion të përjetshëm. Protesta mbetet një e drejtë fondamentale demokratike, e cila gjatë viteve të fundit është kufizuar dhe cenuar rëndë në Shqipëri. Kryeqyteti ka një histori qindra vjeçare që shtrihet shumë përtej mandatit apo karrierës së çdo kryeministri të radhës, ndaj nuk mund të sakrifikohet e ardhmja e tij për shkak të pakënaqësive ndaj pushtetit. Shqipëria ka nevojë emergjente për institucione funksionale, për një sistem drejtësie të çliruar nga ndikimi i kryeministrit dhe për një Tiranë që punon vetëm për qytetarët e saj, e jo si një relike e ambicieve politike. Edi Rama nuk identifikohet as me Shqipërinë dhe as me Tiranën, pasi vendi ynë nuk mund të mbahet peng i askujt. Largohu nga pushteti, sepse kryeqytetit nuk i duhen pasojat e një qeverisjeje dështake; Shqipërisë i duhet drejtësi, liri e plotë dhe një e ardhme e çliruar nga ankthi. Pushteti duhet të marrë fund, por Tirana nuk duhet të paguajë kurrsesi faturën e zemërimit ndaj tij!