Takim në zyrën e Kryeministrit: Albin Kurti pret Hekuran Nikçin, figurën e kontestuar për ligjshmërinë e emërimit

Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, ka zhvilluar një takim me Hekuran Nikçin, zyrtarin që është përfshirë në një sërë polemikash ligjore gjatë karrierës së tij institucionale. Nikçi, i cili aktualisht mban pozitën e kryesuesit të Bordit të Drejtorëve në Agjencinë Kosovare të Privatizimit (AKP), është një emër i njohur për opinionin publik për shkak të së kaluarës së tij problematike. Në mars të vitit 2025, Nikçi u arrestua teksa mbante pozitën e kryeinspektorit të Inspektoratit të Punës, nën dyshimet për kryerjen e tri veprave penale: keqpërdorim të detyrës zyrtare, cenim të të drejtave në marrëdhëniet e punës dhe përdorim të paautorizuar të pasurisë. Për më tepër, gjatë kohës sa ishte në krye të Inspektoratit, ai u përfol për veprime të diskutueshme, përfshirë qortimin ndaj kryeinspektorit të Mitrovicës, Nexhat Fazliu, pasi ky i fundit kishte bashkëpunuar me organet e drejtësisë për hetimin e lidhjeve kriminale që çonin tek kompanitë e terroristit serb, Milan Radojiçiç. Në njoftimin zyrtar të Qeverisë së Kosovës bëhet e ditur se takimi u fokusua në agjendën e AKP-së, konkretisht në mbrojtjen e pronave të ndërmarrjeve shoqërore dhe sfidat e vazhdueshme me çështjet pronësore. Një vëmendje e veçantë iu kushtua pasurive të ndërmarrjeve të Kosovës që ndodhen në territorin e Serbisë, duke theksuar nevojën për dokumentimin dhe mbrojtjen e të drejtave pronësore të shtetit. Diskutimet u shtrinë edhe tek përmbyllja e mandatit të AKP-së dhe tranzicioni i aseteve drejt Fondit Sovran të Republikës së Kosovës, duke vlerësuar ndryshimet e nevojshme ligjore dhe institucionale për këtë proces. Kujtojmë se emërimi i Hekuran Nikçit në pozitën e kryeinspektorit të Punës nga ana e kryeministrit Kurti ishte cilësuar si i jashtëligjshëm nga të gjitha nivelet e gjyqësorit. Gjykata Themelore, ajo e Apelit dhe Gjykata Supreme e Kosovës kishin konfirmuar se emërimi i tij ishte bërë në shpërputhje me Ligjin për Zyrtarët Publikë, i cili kërkonte obligativisht shpalljen e një konkursi publik për atë pozitë, e jo vetëm një vendim emërimi.